Op bezoek in de vallei van de Inca’s

Om bij Machu Picchu te komen moeten we eerst naar Ollantaytambo, een oude Incastad aan het andere uiteinde van de vallei. Maar als we op de fiets zitten krijgt Paul weer flink buikpijn. We dachten dat hij er vanaf was na een antibioticakuur en een soort parasiet-dodende pil, maar niets is minder waar. Halverwege de rit naar ‘Tambo’ stoppen we in de stad Urubamba. Als we ergens Pauls onlasting willen laten testen dan moeten we dat hier doen… híér zitten laboratoria. Blijkbaar kun je daar simpelweg binnenlopen en om een test vragen. Paul wordt met een leeg bakje naar de wc gestuurd en komt even later grijzend terug… met een vol bakje. We besluiten in de stad te blijven die nacht zodat we de uitslag een paar uur later live kunnen afhalen. Terwijl ik op de stoep gezeten de fietsen bewaak komt Paul naar buiten gelopen met zijn armen vol pillendoosjes en een grote fles roze vloeistof. Wat blijkt: hij heeft de Giardia parasiet. Een volhardende parasiet die met tijden van zich laat horen maar ook gerust een week ondergronds kan gaan (en je dus denkt ‘beter’ te zijn). Nu hebben we de juiste wapens om de parasiet te lijf te gaan! EN GARDE!
Kostenplaatje: € 7,50 voor het onderzoek + € 12,50 voor de medicatie. Het is een koopje, zo’n parasiet…

In het begin is het echt even file lopen. Stilstaan kan niet, maar gelukkig moet het mooiste ook nog komen. Al gauw komen we bij het beroemde uitkijkpunt terecht. De plek om de iconische Machu Picchu, of beter gezegd ‘I WAS AT Machu Picchu’ foto te maken. We sluiten netjes aan in een rijtje om ook die mooie foto te maken. De opgespoten lippen en diepe decolletés worden hier in de strijd gegooid voor de meest sexy Machu Picchu foto. We giechelen wat in het Nederlands en bedanken de vriendelijke Japanner die een reeks foto’s van ons schiet.

6 gedachten over “Op bezoek in de vallei van de Inca’s”

  1. Jim Evelein

    Met spanning lees ik al vele jaren de verhalen. Kan er altijd weer van genieten. Wij zijn ooit in Machu Picchu geweest. Maar kan me geen lastige bewakers herinneren.

  2. Mooi verslag Hera, van jullie Machu Picchu – beleving !
    beeldend omzoomd met de route en het uitzicht heen en terug.
    De meeste hoogtemeters per etappe tot nu toe !
    dat wordt dit jaar geen Tour de France op t.v. maar Tour de Peru ..live !
    Heeeeeeeeeeeeel veeeeeeeel liefs voor jullie beide krasse renners van je (schoon-)mamaMia

  3. Henk Soeting

    Lieve Hera en Paul. Ik ben verbaasd dat de Machu Picchu zo erg toeristisch is.
    Paul sterkte met je strijd met de parasiet.
    Fijne reis verder.

  4. Tja, het blijft altijd wat met die massale belangstelling voor wereldwonderen. Maar toch zul je op lange termijn het bijzondere ervan onthouden. Zeker met al die mooie foto’s 😊

    Dus je luistert naar je knie? En dat wordt beloond met pijnvrije wandelingen? Kijk eens aan, dat is toch een mooie samenwerking tussen lichaam en geest. Toch?

    Dat belooft iets voor de Peruvian Divide.

    Ik kijk nu al uit naar het volgende (gast)blog.

  5. Hallo allebei, wederom met veel plezier jullie belevenissen gelezen en prachtige foto ’s bekeken. Dank voor het stukje meereizen weer! Voorspoedig herstel en pijnvrije fiets kilometers toegewenst. Alle goeds Lizette

  6. Leni Wijdemans

    Dag Hera en Paul,
    Wat geniet ik van jullie mooi geschreven reisverhaal. Overweldigende natuurpracht, waarvan ik het bestaan niet kende, spannende avonturen en nu Machu Picchu, een wereld uit het verleden opgeroepen. En ja, ook daar toeristisch… waar niet bij de meest uitzinnige wereldwonderen ver en hoog gelegen. Gelukkig veel stille natuurschoon te vinden in jullie prachtige wereld onderweg. Wens jullie nog veel genietingen toe en beterschap voor Paul.
    Hartelijke groet

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven