Van kaal Kazachstan naar kierewiet Kyrgyzstan

Van kaal Kazachstan naar kierewiet Kyrgyzstan

Tortkol, Shymkent, Zhabagly, Taraz, Talas, Otmok, ?, Bishkek
Totaal 5003km

Het voelt als een maand geleden dat ik bovenstaande plaatsen aandeed op de fiets. Waarschijnlijk omdat ik inmiddels al een week in Bishkek gestationeerd ben, gezelschap heb gekregen van een vriend uit Nederland, Remco, en de afgelopen week enkel heeft gedraaid om het verkrijgen van de visa voor China, Tajikistan en Oezbekistan.
Het visa-circus is nog in volle gang en werkt, zacht gezegd, behoorlijk onze frustratie op! Een kort resume; het visum voor China is binnen (slechts 1 maand, in de hoop op eenmaal extentie in het land zelf) dat voor Tajikistan is ook binnen, maar de (3 weekse) permit voor de Pamir Highway konden we niet krijgen, en zonder die permit hebben we weinig te zoeken in Tajikistan, het Oezbeekse visum vereist een LOI (uitnodiging) die we voor grof geld kunnen (en waarschijnlijk gaan) bestellen. Al met al blijft het allemaal onzeker waar we kunnen gaan fietsen en hoeveel geld we uiteindelijk min of meer ‘verspild’ hebben.

Ik heb me bij een karavaan aangesloten

Ik heb me bij een karavaan aangesloten

Maar, niet te vergeten, ik heb na Turkistan nog een zeer indrukwekkende en ook wel heftige route gefietst!
Het begon met nog twee dagen behoorlijk ‘steppe-achtige’ omgeving, om daar vanuit aan te komen in het drukke Shymkent. De derde grootste stad van Kazachstan en verkeertechnisch levensgevaarlijk. Na 70 riskante kilometers de stad uit, mocht ik eindelijk rechtsaf slaan richting bergen! Na 30 prachtige, doch zware kilometers kwam ik aan in Zhabagly, een dorpje aan de rand van een natuurgebied. Bij een Oekrains/Russisch stel met drie zoons (en twee dochters in Moskou) die een guesthouse runden (maar daarnaast voornamelijk bioloog waren en de meeste gave onderzoeken in de wildernis doen) mocht ik ook gerust in de tuin kamperen! Dat hoef je mij geen twee keer te zeggen. Ik heb hier lekker twee dagen rust gehouden, gelezen, geschreven, muziek geluisterd en genoten van het uitzicht op de bergen.

Het drukke Shymkent uitfietsen met in de verte de belofte van witte bergtoppen

Het drukke Shymkent uitfietsen met in de verte de belofte van witte bergtoppen

Bergen in zicht, steeds dichter bij Zhabagly

Bergen in zicht, steeds dichter bij Zhabagly

Zhabagly

Zhabagly

Gloed van de zon in de avond op de bergen bij Zhabagly

Gloed van de zon in de avond op de bergen bij Zhabagly

Na de rust ben ik door gefietst naar Taraz, waar in het hotel (een van de tientallen) waar ik overnachtte NOG twee Koga’s ‘in het schuurtje’ stonden. Die avond ontmoette ik mijn EERSTE medefietsers, en nog wel uit Nederland! De dag daarop zijn we samen weggefietst en scheidden onze wegen zich al na de eerste kilometer, ik richting Kyrgyzstan, zij richting Almaty.

Land nummer 9, Kyrgyzstan

Land nummer 9, Kyrgyzstan

Mijn eerste dag in Kyrgyzstan besloot ik direct van de hoofdweg af te wijken en de ‘minder bekende’ route te nemen. Dit resulteerde ik flink klimmen over een gravelweg, MAAR, door een prachtig gebied, richting Talas.

Door het droge landschap loopt een groene strook waar een stroom loopt

Door het droge landschap loopt een groene strook waar een stroom loopt

Een kudde geite kruist mijn pad onderweg naar Talas

Een kudde geite kruist mijn pad onderweg naar Talas

Klimmen in de hitte door een prachtig landschap

Klimmen in de hitte door een prachtig landschap

Heb ik dat echt allemaal gefietst?... Ja, dat heb ik...

Heb ik dat echt allemaal gefietst?… Ja, dat heb ik…

De fietsdag na Talas zou over een pass leiden van ruim 3400m. Helaas voelde ik me al vanaf de ochtend behoorlijk beroerd, en toen ik na 70km fietsen dan eindelijk aan de pass zou beginnen was ik echt leeg. Ik zag het echter niet zitten om in het grauwe dorpje waar ik was aangekomen te overnachten, dus besloot mijn duim om te steken en werd al gauw opgepikt door twee aardige vrachtwagenchauffeurs, die mij en mijn fiets de pas over hebben gezet. Aan de andere kant belandde ik in Otmok, op 2600m, waar ik in een ‘restaurant met bedden’ de nacht heb doorgebracht.

Gezellig in de truck over de pass

Gezellig in de truck over de pass

Otmok, een splitsing met een restaurant, meer niet..

Otmok, een splitsing met een restaurant, meer niet..

De hoogte en het verschrikkelijk vette eten daar hebben mijn maag en nachtrust weinig goed gedaan, en nog altijd zwakjes begon ik aan mijn volgende fietsdag incl. pass van ruim 3100m. Ik wilde hem ZO graag beklimmen en ik voelde dat het me zou lukken, zo lang ik maar traag en consequent de trappers rond bleef draaien. Onderweg kreeg ik nog een hagelbui over me heen waarvoor ik deels heb kunnen schuilen in een yurt langs te weg, slechts bemand door een meisje van een jaar of 8 die in stilte naast me naar de hagel kwam zitten kijken. Uiteindelijk heb ik de pass bereikt en ben ik door de 3km lange tunnel bovenaan met een vrachtwagen mee gelift (die was VEEL te gevaarlijk om te fietsen). Aan de andere kant wachtte mij een werkelijk oogverblindend uitzicht en een afdaling van ruim 30km.

Wild stromende rivieren zoeken zich een weg tussen de bergen

Wild stromende rivieren zoeken zich een weg tussen de bergen

Yurts naast de weg. Hun bewoners verkopen gefermenteerde paardenmelk en soms eten.

Yurts naast de weg. Hun bewoners verkopen gefermenteerde paardenmelk en soms eten.

Terugkijkend op de klim, bovenaan!

Terugkijkend op de klim, bovenaan!

Eerste uitzicht na de tunnel

Eerste uitzicht na de tunnel

Wooooooooooohooooooooooooohooooooooooooooooooooooooooooooooo!!!!

Wooooooooooohooooooooooooohooooooooooooooooooooooooooooooooo!!!!

Aan beide kanten van de weg liepen de rotswanden tientallen tot honderden meters de hemel in. Nergens een vlak stukje. Op het eerste veldje dat ik na 30km naast de rivier zag stond een yurt. Deze bleek toe te behoren aan 2 meiden die dat stukje land gekocht hadden en dorpelingen er tegen betaling lieten vissen in de rivier. Ik mocht echter gratis en voor niets mijn tentje op het veld opzetten en kon, na me voorzichtig in de rivier gewassen te hebben vanaf een rots en mijn bidon gevuld te hebben met fris water, zelfs bij hen aanschuiven voor een warme maaltijd.

De volgende dag ben ik via een hels drukke weg naar Bishkek gereden. Alwaar ik de dag daarop Remco van het vliegveld heb gehaald!
De komende twee maanden zullen we samen op de fiets zitten! Voor mij een nieuwe ervaring, voor hem ook!
Het preciese plan is, zoals ik al schreef, nog onduidelijk… dus waar we nu precies heen gaan, dat lezen jullie in de volgende blog!

Voor nu, een groet en liefs vanuit Bishkek!

p.s: het filmpje dat ik gemaakt heb op de pass wil hier niet uploaden, dus die komt binnenkort nog!

Kruiden op Osh-bazaar in Bishkek

Kruiden op Osh-bazaar in Bishkek

Osh-bazaar

Osh-bazaar