Het laatste nieuws uit Oekraine

Het laatste nieuws uit Oekraine

? (staat niet op de kaart ;)), Pyriatyn, Mythorod, Opishnya, Kharkiv, Belgorod (Rusland). Totaal 3516km

Wat een opgave om weer afscheid te nemen in Nederland, af te reizen naar Schiphol en terug te vliegen naar Kiev! Gewoon blijven ademen en ‘ik kan dit, ik kan dit, ik kan dit ik kan dit ikkanditikkanditkandit!’
Kiev was niets veranderd (wat had ik dan gedacht, na twee weken?). Ook bij mijn gastheer stond alles zoals ik het achter had gelaten alleen lag mijn was gewassen en gevouwen op ‘mijn’ bed met daarbij een verwelkomend briefje en een reepje chocolade. Wat een schat, die Iurii.
Het op de fiets stappen twee dagen later ging me gemakkelijker af dan verwacht en tot mijn blijdschap werd ik door Iurii op de fiets de stad uit begeleid. Want ik kan je vertellen, een miljoenen(6!)stad uit fietsen in oost-Europa is geen lolletje!

Welkom strandje en zwempauze tijdens mijn eerste fietsdag vanuit Kiev

Welkom strandje en zwempauze tijdens mijn eerste fietsdag vanuit Kiev

Mijn eerste overnachting was in een mini-dorpje na zo’n 100km waar ik te gast bleek bij een (ex?) politieagent die samen met zijn oudere broer bij hun moeder woonde. Ik was wederom ontzettend welkom en sliep (natuurlijk) binnen. Dat is ontzettend gastvrij, maar ik moet zeggen dat ik in de helft van de keren toch liever mijn tentje zou opzetten. Maar leg dat maar eens uit! Daarin slaap ik beter dan in een warme, (soms) muffe kamer, die soms ook doorloopruimte is, waar telefoons (niet op stil!) ’s nachts worden opgeladen (en afgaan, met als ringtone een liedje waarin ik alleen de woorden ‘wodka wodka’ kan verstaan). Daarnaast krijg ik hier (ondanks de hitte) een dekbed, en dat alles draagt natuurlijk niet bij aan een goede nachtrust. MAAR, het zijn ervaringen die ik nooit meer vergeet en op allerlei manieren bijzonder, blikverruimend en hartverwarmend zijn!

De (ex)politieagent Vlad met wat buurtjongens

De (ex)politieagent Vlad met wat buurtjongens

Deze (ex)politieagent vond het overigens maar niets dat ik in mijn eentje oost-Oekraine in zou fietsen en stond er op dat ik me liet vergezellen door een politie-escorte (PARDON?!). Na heftige onderhandelingen (dit alles via de telefoon vertaald door een vriendin van hem in Kiev!) en veel ‘nee, dat is niet nodig, ik wil het niet, neeheeee’ van mij, wist ik het terug te brengen tot toezicht door de politie die door mij onopgemerkt zou blijven en enkel zou ingrijpen als het gevaarlijk werd. Of dit ‘toezicht’ er uiteindelijk geweest is heb ik gelukkig niet hoeven uitvinden, en ik betwijfel het ten zeerste.

Uitpuffen en verkoeling zoeken op een warme fietsdag

Uitpuffen en verkoeling zoeken op een warme fietsdag

In Opishnya stond mijn eigen escorte door het ruige oosten me op te wachten in de vorm van Oleg, een 28jarige fietser uit Kharkiv, die met mij samen zou fietsen (1,5 dag) tot zijn woonplaats en daarna tot aan de Oekrainse grens. Oleg bleek stil (‘I love silence, I love silent people’) doch leuk en fietservaren gezelschap. Hij had al een plekje aan de rivier gevonden (‘with no people’) en daar deed ik direct mijn eerste ontdekking op het gebied van ‘dit kun je alleen als je met iemand samen reist’, namelijk; omstebeurt in de rivier afdalen en je met de stroming mee laten voeren om er een eind verderop weer uit te klimmen en terug te lopen naar de ander die de wacht houdt bij de fietsen’. Superheerlijk om op zo’n snikhete fietsdag af te koelen in een rivier.
In de namiddag zochten we (ook goed om eerst eens met zn tweeen te proberen) een plekje om te kamperen, in de bosrand, met uitzicht op een minidorpje. Alwaar Oleg voor ons een potje pasta kookte op een kampvuurtje en ik heerlijk rustig kon slapen.

Oleg kookt pasta op een vuurtje en belt met een van zijn klanten als fietsverkoper

Oleg kookt pasta op een vuurtje en belt met een van zijn klanten als fietsverkoper

Ons kampement in de bosrand, 's ochtends voor het ontbijt

Ons kampement in de bosrand, ’s ochtends voor het ontbijt

Rustig avondje in de keuken bij Oleg en zijn mama

Rustig avondje in de keuken bij Oleg en zijn mama

Na een rustdag in Kharkiv (beetje slenteren, veel lezen (na 2 maanden doet EINDELIJK mijn e-reader het! Euforie!) me lam zoeken naar ansichtkaarten (want ik had nog 5 ongebruikte postzegels!) en toegeven aan mijn eet/snoepkick van de laatste weken) fietste ik gisteren samen met Oleg richting Oekrains-Russische grens. Het enige dat wees op ‘onrust’ waren drie ‘ingegraven’ tanks vlak voor de grensovergang. Toch even raar om ze ‘in het echt’ te zien en niet als monument zoals ik ze in verschillende landen al ben tegengekomen. Bij de grens hield Oleg het voor gezien en wenste me succes bij de ‘scary Russians’.

Ingegraven tank langs de weg richting Russische grens

Ingegraven tank langs de weg richting Russische grens

Omdat het zo leuk is om fotos te nemen bij grensovergangen terwijl dat eigenlijk verboden is

Omdat het zo leuk is om fotos te nemen bij grensovergangen terwijl dat eigenlijk verboden is

Ik passeerde beide douanecontroles zonder veel moeite en voelde eigenlijk een onverwachte vreugde bij het behalen van deze mijlpaal. Rusland! Het klinkt zo ver weg.. maar in twee maanden fiets je er heen! Nou ja, ‘je’…’ik’ althans, en dat maakte me eigenlijk best een klein beetje trots!
Ondanks dat ik nog niet voor meer dan 50% kan genieten en ik ‘voorlopig nog niet klaar ben’ met het accepteren, realiseren en laat staan verwerken van Fokke’s overlijden, heb ik mezelf toch maar mooi bij elkaar gepakt om weer op de fiets te stappen en een nieuw land en (huh? is het al ZO laat?) nieuwe tijdzone in te trappen.

Land numero 7 alweer. Rusland!

Land numero 7 alweer. Rusland!

Vanwege de twee ‘pauzeweken’ en het omfietsen omdat Donetsk onveilig terrein is, zit ik nu erg krap in mijn visum-tijd en ben ik genoodzaakt morgen voor 16 uren (WAAAAT?!) in een bus te stappen en de 800km naar Volgograd op die manier af te leggen. Dit wordt DE ultieme test van de Oekrainse pilletjes tegen wagenziekte!!
Wie weet lukt het me na deze (voorspelde) doem-tocht om weer wat procentjes toe te voegen aan het genieten als ik weer op de fiets stap. Daar ga ik voor!

Veel liefs vanuit het (echt niet zo enge) Rusland en до следующего раза!

Gezien langs de weg:

Dansen op het maidan (plein) van Kharkiv!

Supercoole waterpompen hebben ze in Oekraine

Supercoole waterpompen hebben ze in Oekraine

Een van de vele ooievaars met jongen in het nest

Een van de vele ooievaars met jongen in het nest

'De Kozak'

‘De Kozak’

Wat is een Kozak?