Pippi in Wahnsinnland

Pippi in Wahnsinnland

Daar is ie dan, mijn eerste blog vanaf ‘the road’. Of eigenlijk ‘der weg’.

Wat een afscheid was dat in Tilburg!! 38 vrienden en bekenden die waren gekomen om mij uit te zwaaien en een goede reis te wensen! De groepsfoto heb ik al verscheidene malen bekeken en aan mijn gastheren en -vrouwen onderweg laten zien. Eergisteren op de fiets drong het nog eens tot me door hoe bijzonder het is om afscheid te mogen nemen van zo’n groep. ‘Normaal gesproken’ komt dat tijdens je leven niet voor, maar komt er pas zo’n groep afscheid van je nemen als je er zelf ‘niet meer bij’ bent. Voor mij een indrukwekkende ervaring, waarvan ik de waarde voor mij, tijdens deze lange reis, maar al te goed voel. Er staat een comite achter me dat in mij gelooft en me steunt in dit grote plan. En dat is een rijk gevoel!

Uitzwaaien in Tilburg 5-4-2014

Uitzwaaien in Tilburg 5 april, 2014

Inmiddels ben ik, in 10 dagen, 952km oostwaarts gefietst en in Dresden aangekomen. Een groot deel daarvan heb ik de ‘mittellandroute’ gevolgd, die van Aachen tot (voorbij) Dresden loopt. Een prachtige route over ‘fietspaden’ die, behalve over asfalt, ook verrassend veel over zand-, gravel-, steenslag- en, dankzij het weer, modderpaden bleek te leiden. Gelukkig fiets ik graag over zulke ‘dirtroads’, al kijkt mijn fiets een beetje sip dat hij nu al zo vies is. Onderweg heb ik zowel campings aangedaan (meestal doodstil en leeg) als bij mensen in de tuin gekampeerd.

De eerste keer dat ik het zonder camping moest/besloot te stellen was op dag 4. Ik had er een lange dag opzitten met aan het einde een nogal onverwacht lange klim door het bos rondom een stuwmeer. Het was een regenachtige dag, maar ik heb inmiddels gemerkt dat regen mij niet zo snel klein krijgt als ik altijd dacht. Dus ik fietste door en door en een eventuele camping voorbij, omdat ik nog geen zin had om neer te strijken. Gezien het grauwe weer waren er geen mensen ‘rundum hause’ aan het werk, dus ik kon niet zomaar iemand aanschieten om te vragen of ik misschien in de tuin zou mogen kamperen. Zo fietste ik verschillende dorpjes voorbij, wetende dat ik toch een keer ergens aan zou moeten kloppen. In die eindeloos lange klim besloot ik in het eerstvolgende dorp bij het eerste geschikte huis (met tuin) aan te bellen, en zo geschiedde het… Na wat onderzoekende en twijfelachtige blikken, mocht ik mijn tent opzetten naast de uit hout gesneden windmolen en niet veel later stond ik onder een heerlijk warme douche en werd mijn vervolgens een goede avondmaaltijd voorgezet, met de vraag hoe laat ik de volgende ochtend graag wilde ontbijten.

Kamperen in de tuin bij Berbel en Wolfgang, bij Erfurt

Een andere dag kamperen in de tuin van Berbel en Wolfgang, bij Erfurt

Zo heb ik in de daaropvolgende dagen campings met tuintjes afgewisseld om nu in Dresden te zijn neergestreken bij een ‘gastgezin’ waarmee ik via Warm Showers (een website voor en door fieters, waarop je een warme douche en bed of kampeerplek kunt aanbieden en opzoeken) in contact ben gekomen. De 27jarige wereldfietser in kwestie was zelf, na een fietsreis van ruim 2 jaar, nog druk met andere avonturen en was slechts een middag thuis om weer een nieuwe backpack in te pakken voor een andere trip, maar zijn ouders hebben mij als tijdelijke ‘dochter’ verwelkomt in hun huis, met alles erop en eraan qua verzorging en verwenning. Dat is genieten, na 10 dagen trappen!!

Grauwe fietsdag naar Dresden

Grauwe fietsdag naar Dresden

Bij het afscheid in Tilburg heb ik een hele stapel enveloppes gekregen om mij onderweg te ‘vermaken’ en met name door moeilijke momenten heen te helpen, sommigen speciaal daarvoor bedoeld. Ik heb alleen de enveloppe van mijn mama nog geopend, toen ik na een zware fietsdag op een enorm ongezellige grauwe camping terecht kwam. De anderen zitten nog dicht in mijn tas om pas geopend te worden als ik het ‘nodig ‘ heb! Spannend! Want nieuwsgierig ben ik natuurlijk wel…

Plezier in mijn eentje

Plezier in mijn eentje

Goh, verder is het allemaal nog HEEL raar! Moeilijk te beseffen dat ik op een soort ‘wereldreis’ ben, terwijl ik nog ‘gewoon in Duitsland’ zit. Landen als Kazachstan en Kyrgizie klinken nog even ver en exotisch als toen ik thuis was, en dat terwijl die grote reis nu toch ECHT begonnen is. Maar ik sta nog zo aan het begin van dit grote avontuur! Morgen fiets ik, na twee rustdagen, de grens over naar Tsjechie. Waar het volgende gastgezin (twee ouders met kleine, ook fietsende, kinderen) na 4 dagen alweer op mij wacht. Ik mag daar zomaar ‘mee-pasen’. Een fijn vooruitzicht! Want een beetje spannend vind ik het allemaal ook wel! Iedere dag fiets ik een stukje verder het onbekende in.. en dan met de onzekere vooruitzichten wat Oekraine betreft. Daarover krijgt ik trouwens sms-updates vanuit mijn reisverzekering, en zo blijf ik goed op de hoogte van waar er wat mis is.

Dat ‘gewoon in Duitsland’ is trouwens ook weer niet ZO gewoon, want ik ben onderweg al veel verrast, door prachtige landschappen, gekke kaboutertuinen, spooroverwegen die standaard gesloten zijn en waar je op een knop moet drukken om aan te vragen hem te openen(!)(superleuk), resten van een doorgangskamp uit WO II en prikkeldraad van de scheiding tussen oost- en west-Duitsland (indrukwekkend) en een outdoorwinkel in Dresden waar je kano’s kunt uitproberen (in een indoor-vijver), kleding (in een regenkamer en windtunnel) en klimspullen (in een klimgang). In die winkel ga ik vanmiddag pepperspray kopen en (hopelijk) mijn lekkende benzinebrandertje repareren.

 

Kaboutertuin (beetje speciaal voor Remo gefotografeerd)

Kaboutertuin (beetje speciaal voor Remo gefotografeerd)

Scheiding tussen oost- en west-Duitsland

Scheiding tussen oost- en west-Duitsland

Doorgangskamp voor zo'n 100 joodse vrouwen

Doorgangskamp voor zo’n 100 joodse vrouwen

 

Als afsluiting zal ik jullie verklappen wat er vanavond op mijn programma staat! De vader van dit ‘gastgezin’ is namelijk (zelfstandige) conservator, en volgens mij een hele goede, want hij heeft aan alle (historisch) belangrijke gebouwen van Dresden gewerkt. Momenteel is hij aan de slag in het ‘operahaus’ van Dresden. Daar heb ik gisteren een prive-rondleiding van hem gehad.

'Conserveren'(?) van het operahuis en Dresden

‘Conserveren'(?) van het operahuis en Dresden

De avond daarvoor had ik ook al een rondleiding door heel Dresden had gehad, waardoor ik nu ALLES weet over ALLE oude gebouwen in Dresden, en dat is voornamelijk dat er geen oude gebouwen zijn in Dresden omdat in de oorlog werkelijk alles platgebrand en -gebombardeerd is. Maar voor vanavond heeft hij voor mij een kaartje (in de ‘speciale-gasten-loge!) regelend voor het pianoconcert van Radu Lupu (een van Duitslands befaamdste pianisten), die Schumann en Schubert speelt tijdens het slotconcert van zijn tournee. Uitverkocht! Ik ben hier wel met mijn neus in de boter gefietst hoor!

Dit was mijn eerste, ietwat chaotische, reisverslag! Er is zoveel te vertellen, en dat in nog maar 12 dagen tijd! Hieronder nog een paar foto’s van het fietsen en een kort videoverslagje van mijn meest recentje fietsdag, door regen en hagelstorm!

Oeps, vergeet ik helemaal de titel te verklaren!!! Ik voel me soms net Pippi langkous!! Iedere dag zie ik mensen naar hun werk en naar school gaan (ook mensen bij wie ik kampeer) en ik mag dan weer de hele dag ‘lekker doen waar ik zin in heb’, puttende uit een schatkist met goudstukken (die ik in mijn geval dan wel vooral zelf gespaard heb). Er is helemaal niets dat ik ‘moet’ en dat is absurd en geweldig. Ik voel me zo ontzettend vrij, zoals ik Pippi vroeger in de films zag! Daarbij heb ik ook nog bijna iedere dag een stel beenstukken over (ze horen eigenlijk onder, maar dat zit minder fijn) mijn korte fietsbroek gedragen, omdat ik mijn knieen goed warm wil houden. En zo was het plaatje compleet. En als ik hier op de vraag waar ik heen fiets ‘China’ antwoord, word daar geregeld op gereageerd met ‘Das ist waaahnsinn!!’. Zodoende…

Veel liefs vanuit Dresden!

 

Samen fietsen met Bert (hij gaat naar Thailand) op de 2e fietsdag

Samen fietsen met Bert (hij gaat naar Thailand) op de 2e fietsdag

Verder gelukkig amper industrie gezien

Verder gelukkig amper industrie gezien

Leuk gezichtsbedrog op deze foto. Alsof de weg gewoon onder de torens doorloopt en verder gaat in een laan met bomen (goed kijken!). Bleef voor ons ook tot vlaf voor de tunnel een raadsel hoe het nou zat :)!

Koetjes in de zon in mooi Duitsland

Koetjes in de zon in mooi Duitsland

Kaart afspeuren naar mijn route voor de volgende dag

Kaart afspeuren naar mijn route voor de volgende dag

Ben ik net naar onder de brug verplaatst voor de regen, breekt de zon weer door!

Ben ik net naar onder de brug verplaatst voor de regen, breekt de zon weer door!

ADIOS!

ADIOS!